สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมมีชื่อว่า วัดบางว้าใหญ่ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงปฏิสังขรณ์และยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวง ต่อมาในสมัยล้นเกล้ารัชกาลที่ 1 พระบาทสมเด็จพระพุธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้า ให้ปฏิสังขรณ์วัดครั้งใหญ่ ได้ขุดพบระฆังลูกหนึ่ง ซึ่งมีเสียงไพเราะมาก จึงทรงให้นำไปไว้ที่วัดพระแก้ว โดยทรงสร้างระฆัง 5 ลูกขึ้นมาไว้ที่วัดแทน แล้วพระราชทานนามว่า วัดระฆังโฆสิตาราม เมื่อถึงสมัยล้นเกล้ารัชกาลที่ 4 โปรดให้เปลี่ยนชื่อเป็นวัดราชคัณฑิยาราม(คัณฑิ แปลว่าระฆัง)แต่ผู้คนทั่วไปนิยมเรียกกันว่า วัดระฆัง มาจนทุกวันนี้วัดระฆังโฆสิตารามมีชื่อเสียงด้านวัตถุมงคลนาๆชนิดโด่งดังไปทั่วสารทิศ ที่สำคัญคือ สมเด็จพระพุธจารณ์โต พรหมรังษีเคยเป็นเจ้าอาวาสที่วัดนี้ อีกทั้งเป็นพระอาจารณ์ของล้นเกล้ารัชกาลที่ 5 อีกด้วย  เป็นวัดที่สำคัญอีกวัดหนึ่ง